Lees verder
Onze samenleving maakt belangrijke ontwikkelingen door. Zo zien we een toenemende tweedeling in de maatschappij. Volgens het SCP kan zo’n 30% van de Nederlanders niet meekomen. Daarnaast staan we voor een radicale energietransitie. Ten slotte staat ons zorgstelsel zwaar onder druk.
Jan Smelik

Nederland heeft een rijke traditie in maatschappelijk initiatief. Maar in de vorige eeuw heeft de staat de zaak langzaam maar zeker overgenomen. Intussen werd het lokale vangnet stukje bij beetje afgebroken. Samen met de individualisering en de grotere mobiliteit van de burger, heeft dit geleid tot verzwakking van de sociale samenhang binnen wijken. Deze trend is nu aan het keren. Veel maatschappelijke uitdagingen kunnen op zijn minst ten dele worden opgelost door de burger zelf. Lokale bewonersinitiatieven starten overal. Actieve burgers nemen de regie terug over hun eigen leven en omgeving. Kernbegrippen: samenredzaamheid, eigenaarschap, kleinschaligheid en samenwerking en vertrouwen. Dit doet zich behalve in de weconomy (coöperaties voor wonen, energie, broodfondsen, etc.) ook voor bij de zorg voor onze kwetsbare medemens. Inmiddels zijn er in ons land meer dan 500 zorginitiatieven actief, waaronder vele zorgcoöperaties. De impact hiervan wordt met de dag zichtbaarder. Maar het gaat niet vanzelf. Vaak blijkt dat de dynamiek van deze zorginitiatieven niet past bij de verticale beleidskokers van onze instituties. Deze beweging kan alleen tot wasdom komen als we deze barrières gezamenlijk doorbreken. Er is een zekere mate van disruptie nodig.

Wij dagen de traditionele coöperaties, met name banken en zorgverzekeraars, uit om hun wortels opnieuw te gaan (h)erkennen. Niet alleen in woord, maar ook in daad. Wij als nieuwe coöperaties staan in elk geval open voor een constructieve samenwerking