Lees verder
Deze week is de legendarische Chrysler-topman Lee Iacocca overleden. De Amerikaanse auto-magnaat is 94 jaar geworden. Iacocca begon in 1946 bij de Ford Motor Company.
Wilbert van den Bosch

Vanaf 1970 was hij er topman. Later maakte hij de overstap naar Chrysler waar hij al na een jaar de leiding kreeg. In 1980 redde hij het autoconcern van een faillissement met behulp van 1,5 miljard aan staatsleningen.

Het is mede door deze gigantische reddingsoperatie dat het woord ‘legendarisch’ aan Iacocca lijkt te kleven. Als geen ander wist hij mensen te inspireren om het beste uit zichzelf te halen ten bate van het bedrijf. Toch is een legendarische man geen heilige. Ook hij kan zich vergissen en het is goed dat er kritische mensen om zo iemand heen staan die zich niet geïntimideerd voelen door de grootsheid en reputatie van de held  in hun midden.
Over Iacocca bestaat een mooie anekdote. Zoals veel grote bedrijven doen, hingen ook bij Chrysler de reclameposters in de gangen van de fabrieken en kantoren. Iedere medewerker zag zo elke dag de schittering van het door hen gemaakte product. De wetenschap dat de buitenwereld deze prachtige foto’s van het resultaat van jouw handelen ziet, doet wat met je. Je wordt er trots van, voelt je meer betrokken en gaat beter presteren. Ook Lee Iacocca genoot van de dagelijkse aanblik van de Chrysler-campagnes. Die zag hij frequent want hij maakte lange werkdagen. Op een gegeven moment, zo gaat de anekdote, zegt hij tegen zijn marketing manager: ‘Het wordt tijd voor een nieuwe campagne, deze foto’s heb ik nu al zo vaak gezien.’ De betreffende man moet ‘flabbergasted’ zijn geweest en antwoordde beduusd: ‘Lee, deze campagne moeten we nog gaan voeren…’
De moraal van het verhaal: alles waar je zelf dagelijks mee wordt geconfronteerd lijkt op enig moment een grijsgedraaide langspeelplaat. Maar voor mensen die iets verder weg staan van het episch centrum, is die boodschap misschien wel helemaal nieuw of nog steeds verfrissend.

Dit Iacocca-effect zien we ook binnen coöperaties. Bestuurders, commissarissen, senior management, ze zijn dagelijks bezig met het coöperatieve. Veel ledenraadsleden eveneens en een deel van de ledenpopulatie dat zich om welke reden dan ook zeer betrokken voelt bij de coöperatie. De realiteit is echter dat een groot deel van de leden veel minder frequent en veel minder diepgaand met de coöperatieve boodschap wordt geconfronteerd. Voor hen moeten we de campagne nog gaan voeren! En moeten we die blijven voeren, willen we een legendarische coöperatie worden.